حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )

570

تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )

و چون پس از وفات فاطمه ، امّ محمّد « 1 » دختر موسى رضائيه « 2 » وفات يافت ، او را در جنب قبر فاطمه دفن كردند . و پس ازو خواهر او ميمونه ابنة « 3 » الرّضآئيّة ، و او را نيز هم آنجا دفن كردند ، و قبّهء « 4 » بر سر تربت ايشان بنهادند ؛ متّصل بقبّهء فاطمه عليها السّلم . و درين دو قبّه شش قبراند : قبهء أولى « 5 » : [ 1 ] قبر ستّى فاطمه ابنة موسى بن جعفر عليهم السلام .

--> اوباش قم ، به تحريك بعضى از ملازمانش در مشهد محمودآباد ، بيرون دروازه كنكان قم كشته شد ، او مزرعه قمرود قم را كه از بايرات قديم بود آباد نمود ، و قناتى چند در سر رودخانه قم احداث كرد ) . ( 1 ) . به احتمال قوى نام او زينب بنت موسى بن محمّد بن على بن موسى الرضا عليهم السلام است ، زيرا به گفته تبارشناسان موسى فرزند حضرت جواد عليه السلام دو دختر به نامهاى زينب و ميمونه داشته است ، كه هر دو پس از فوت برادرشان محمد بن موسى ( كه داراى فرزندى نبوده است ) در قم از او ارث بردند . نگاه كنيد به : ( منتقلة الطالبيّه : 254 ) . ( 2 ) . موسى بن محمد ( امام جواد ) بن علىّ بن موسى الرضا عليهم السلام مشهور به موساى مبرقع ، نياى سادات رضوى و برقعى و مبرقع در ايران و عراق و هند و از آنجايى كه امام على بن موسى الرضا عليهما السلام به ( الرضا ) مشهور و ملقّب بود ، فرزندان و نوادگان و خاندان ايشان تا سالها در ميان مردم به نام ( رضائية ) يا ( رضويّه ) ، يا ( ابن الرّضا ) ، يا ( أبناء الرّضا ) مشهور بوده و همچنان هستند . ( 3 ) . ابنة ، بنت : دختر . ( 4 ) . در لسان العرب آمده است : قبّه از ماده ( القبو ) به معناى ( الطاق المعقود بعضه الى بعض ) ، يعنى سقفى كه ( آجرهاى آن ) برخى در ديگرى گره خورده باشد . از اين رو تمامى سقفها - اعم از سطح يا قوسى شكل - قبه نام دارد ، گر چه در اصطلاح بنّايان ، تنها سقف قوسى يا گنبدى شكل را قبه گويند ، چنان كه امروزه نيز گنبدهاى مساجد و بقاع متبركه را قبه گويند . ( 5 ) . در اصل : أوّل ، كه بايد ( اولى ) باشد ، زيرا متعلق آن ( قبّه ) است كه مؤنث مىباشد .